آسمان بود و زمین تشنه ی بارانش بود
قدرِ هجده نفَسش فاطمه مهمانش بود

به همه ، دستِ خداوند شرافت دادش
شصت و سه سال به این خاک امانت دادش

او شرافت به رسالت به نبوت ها داد
او شرف را به تمامیِ عبادت ها داد

هرکجا بود بلا سینه ی او طالب بود
خیمه اش گوشه ای از شعب ابی طالب بود

جز خدا غیر علی دید که همسا...