به سبک (‏ای بهترین تقدیر هر سالم)

آتش میان خیمه ها برپاست
صحرا پر از فریاد واویلاست
در گوش شب آهی که پیچیده
سوز صدای زینب کبری ست

چون شیشه‌ی عطری که درش گم شده‌است
پیچیده شمیم بدن بی سر تو
ای کاش که بر پیکر درهم شده‌ات
یک لحظه نیفتد نظر خواهر تو

لحظه‌ی آخرتو نمی رود از نظرش
داغ تو شعله زده بر جگرش

یاحسین یاحسین یاحسین

بند دوم

سر نیزه ها را زیر و رو می‌کرد
هر نیزه را با گریه بو می‌کرد
با دیدن هر تکه از جسمت
مرگ خودش را آرزو میکرد

ای کاش برایت کفنی می‌آمد
تا پیکر پاشیده‌ی تو جمع شود
مجبور به رفتن است، زینب باید
بر خاک تنت را بگذارد برود

بعد تو پرشود از رنج و بلا دور و برش
می‌شود قاتل تو همسفرش

یاحسین یاحسین یاحسین

سعیده کرمانی