آتش زده این زهر، تمامِ بدنم را
انداخته در گوشه ای از هجره تنم را

در غربتم و یار و مددکار ندارم
باور نکنم این همه تنها شدنم را

افتاده ام از پا و کسی نیست ببیند
این لحظه ی آخر، من و پرپر زدنم را

در آتشِ هجرِ پسرم آه کشیدم
تا آید و بیند کمی از سوختنم را

بال و پرم از زهرِ جگرسوز، کبود اس...