آب از مرکب امواج می‌افتاد زمین
یا که انگار می انداخت سرش را پایین

تا بپیچد همه جا از نفس عشق شمیم
برکه پیش قدم ماه می‌انداخت گلیم

باد می‌تاخت که پیش از همه آن جا برسد
به تماشای تلاقی دو دریا برسد

خاک، خوشحال که سنگ کف این صحن شده
فرش نورانی خورشید بر آن پهن شده

وسعت دشت به اندازه...