چون ز چشم تو بیفتم به خطا می افتم


مجموعه : امام زمان (عج)
قالب شعر : مناجات
بازدید : 273

چون ز چشم تو بیفتم به خطا می افتم
بی تو ای یار به گرداب بلا می افتم

راهِ طولانی و عمرِ کم و من بی توشه
رویگردان چو شوی، زود ز پا می افتم

من ترا دارم و راهِ دگران را پویم
بیخودی نیست که در دام هوا می افتم

اغنیا را سر تعظیم فرود آوردن
وای از آندم که ز چشم فقرا می افتم

ذره ای وسوسه یک عمر عبادت را بُرد
منهم از لحظهٔ غفلت به جفا می افتم

به وفا کلبِ درِ خانهٔ تو می مانم
با تو رو راست نباشم، ز وفا می افتم

صوتِ این الرجبیون به فلک پیچیده
تا به کِی از رهِ ارباب جدا می افتم

بگذارید بمانم درِ میخانه عشق
دور از روضه من از کرب و بلا می افتم

آه از روضهٔ آن عمهٔ مضروبهٔ تو
یادِ چشمان ترت صبح و مسا می افتم

مادری گفت که در هر شب جمعه به حسین
نالم آنقدر که دیگر ز نوا می افتم

میکنم لحظه شماری که ببینم آخر
پیش پای تو من از پای کجا می افتم