قحطی عشق آمده باران بیاورید


مجموعه : حضرت زهرا (س)
قالب شعر : میلاد
بازدید : 306

قحطی عشق آمده باران بیاورید
باران برای اهل بیابان بیاورید

یک چشمه از بهشت خدا را از آسمان
تا خاک تشنۀ عربستان بیاورید

الطاف بی نهایت پروردگار را
در قالب سه آیۀ قرآن بیاورید

یک سیب سرخ را به پیمبر دهید و بعد
حوریه ای به کسوت انسان بیاورید

هر سیب سرخ، سیب پیمبر نمی شود
هر سوره ای که سورۀ کوثر نمی شود


دل برده از پیمبر والاتر از همه
آنکه نشسته این همه بالاتر از همه

درهای باغ را به روی غصه بسته است
این غنچه ای که گشته شکوفاتر از همه

او ماه خانوادۀ خورشید مکه است
او زهره است، زهرۀ زهراتر از همه

نامش نزول مائده های بهشتی است
مریم تر از همه ست و مسیحاتر از همه

با این همه لطافتش انصاف را بگو
انسیه است این زن حوراتر از همه؟

ما را به وصف مادر آیینه ها چه کار؟
جایی که مدح فاطمه را کرده کردگار


روشن به نورِ آمدنش آسمان شده ست
این زن که قبل خلقت خود امتحان شده ست

عطر بهشت آمده همراه مقدمش
دنیای پیر با نفس او جوان شده ست

زمزم به گوش کعبه چنین کرده زمزمه
در قلب مکه چشمۀ کوثر روان شده ست

وقت نماز شرعی اگر چه نیامده
برخیز ای بلال زمان اذان شده ست

آخر میان خانۀ آیینه های شهر
آیینۀ خدای نما میهمان شده ست

باید علی رکاب بگیرد برای او
زهرا نگین خاتم پیغمبران شده ست

زهرا نبود زُهره دگر نُه فلک نداشت
زهرا نبود سفرۀ خلقت نمک نداشت


تو چشمۀ زلال حیاتی که گفته اند
بالاتر از تمام صفاتی که گفته اند

بعد از پدر به روح بلند تو می رسد
بانو سلامِ هر صلواتی که گفته اند

جز با کلیدِ مِهر شما وا نمی شود
در روز حشر باب نجاتی که گفته اند

بسیار گفته اند و هنوز از مقام تو
چیزی نگفته اند، رُواتی که گفته اند

شیرین تر است شورِ نم اشک هایمان
از شهد شاخه های نباتی که گفته اند

بی بی بیا و یک شب جمعه ببر مرا
همراه خود کنار فراتی که گفته اند

شب های جمعه تا به سحر گریه می کنی
بر داغ کشتۀ عبراتی که گفته اند

وقتی خداست زائر شب های جمعه اش
اشکم شود مسافر شب های جمعه اش

محسن عرب خالقی